Jak gość...

Wracam i patrze, i żal mi, że już nie mam możliwości pisać częściej...

Tylko tego mi brakuje, możliwości pisania, i Was, którzy odwiedzaliście to miejsce, a może jeszcze tu czasem zaglądacie...

Mija czas, który zmienia dzień...

Dziś mogę świecić na czyimś niebie jak słoneczko...
Tak chciałabym się dzielić z Wami moim szczęściem, ale i dniami gdy krople na szybie niekoniekoniecznie zostawił deszcz, słone krople rozpaczy...

Wierząc naiwnie jak dziecko, ufam Twym słowom pełnym czułości, chcę słyszeć je co dzień, dzień po dniu...
Piszesz, że chcesz Kochać, jestem...
Piszesz, że chcesz być Kochanym, jestem...
Czuć Ciebie przy sobie chcę...

Odrobina szczerości, po nieprzespanej nocy...

skomentuj (2)